Big5 Sponsorlogo Oranjewoud
Sorry, this page is not available in EnglishSitemapLinks en Contact Home> Route> Vorige | Dag 41 | Volgende
20051126_1166f 20051129_0212t 20051201_0463t 20051201_0507t 20051203_0717t 20051206_0899t 20051206_0931t 20051208_1158t
Dag 41 do 5 januari 2006

Route
Dakar - Lac Rose - Dakar

Quote van de dag
Un chauffeur? Mais vous rigolez...!

Verhaal
Het plan was om een wagen te huren, het liefst een dikke 4x4, om daarmee naar Lac Rose te gaan en daar wat rond te gaan crossen. Dat was het plan.

Uiteindelijk zijn we gewoon met de bus gegaan. De huurprijs werd namelijk nog even stevig aangevuld met een kilometerprijs, brandstofgeld, verzekeringen en een chauffeur. Chauffeur?!? Hebben we hier $@#% zevenduizend kilometer door Afrika gestuurd om hier nu als een stel Toubabs door een chauffeur te worden gereden? We konden lang lullen, we konden kort lullen. Maar het antwoord was ja.

Het was ook vrij naief om te denken dat we hier zomaar even een auto konden huren. Dat is veel te simpel geredeneerd, en in Afrika zijn de dingen nou eenmaal niet zo simpel. Behalve de bus dan, en die hebben we dan ook maar genomen. Na enige tijd op de bushalte op het centrale plein van Dakar, inmiddels vanzelf wat doof en blind voor de messensets, schemerlampkappen, zonnebrillen, stekkerdozen, kleurige broeken en wat ze ons verder niet probeerden te verkopen, kwam onze bus, een geelblauwe Dakar Dem Dikk lijn 9, voorrijden.

Robin ging in strijd met de conducteur om kaartjes te bemachtigen, de rest probeerde zich tussen de andere passagiers te manouvreren in een plek waar nog voldoende zuurstof voorhanden was. Voor de kaartjes moesten enkele stuivers worden neergeteld, maar de conducteur nam geen genoegen met papiergeld (ook al was het de kleinst denkbare coupure). De bus stond in de file, Robin deed of ie dom was en het gewoon zo lang duurde om kaartjes te kopen en de conducteur zat lekker veilig in zijn kooi, die hem als een van de weinigen in de bus meer dan vier vierkante decimeter ruimte bood.

Plots besloot de conducteur dat er nu toch maar eens kaartjes moesten worden verkocht, en zo was Robin een briefje armer en vijf rose papiersnippers en een handvol kleingeld rijker. Ondertussen maakte de chauffeur ergens voorin de bus ruzie met een vrachtwagen links van ons, die de bus probeerde weg te drukken. Handen binnenboord, de voertuigen schoven langs elkaar en na een hoop gedoe kon de bus verder terwijl de vrachtwagenchauffeur ook van de passagiers de wind van voren kreeg.

Eenmaal de stad uit schoot het wat meer op, en geleidelijk aan kregen steeds meer van ons een zitplek. Toch sta je nog verbaast hoeveel big mammabillen er passen op een achterbank met een paar vermagerde rallykontjes. Intussen was er buiten continu entertainment voor ons, op de weg het kleurrijke en chaotische verkeer, in de berm geitenmarkten, groentemarkten, autoverkoperijen, reparatie van allerhande afgeschreven rotzooi en verkoop van dingen waarvan we niet wisten of ze waren bedoeld voor consumptie of decoratie.

Op het eindpunt van de bus besloten we wat te gaan drinken, dat was ook hard nodig. We ploften neer op een terrasje, waar we meteen de grootste heisa kregen. De ober, of was het toch de eigenaar, vond absoluut dat we boven moesten gaan zitten. Uiteindelijk is Robin maar even met hem meegegaan, hij kwam in een ruimte met tegels op de vloer, spiegels aan de wanden, harde muziek die weerkaatste tussen de tegels en een televisie die hier tussendoor tetterde. Niets was immers goed genoeg voor de geŽerde gasten! Het kostte Robin al zijn overredingskracht om toch gewoon op het terras te mogen zitten. Wel besloot de ober dat hij een biertje van ons had verdiend,

Het eindpunt van de bus was nog niet onze bestemming. We liepen naar een taxistandplaats, waar we meteen de grootste heisa kregen. Iedereen vond dat wij gemakkelijk met z'n vijven op drie plaatsen pasten, of dat we gerust wel twee taxi's konden betalen. Een goedgeklede man die zich voorstelde als de voorzitter van de raad van toerisme deed voor ons de onderhandelingen, wat de chaos nog wat vergrootte (tegen elk van ons waren er wel een of twee aan het aanpraten, en tegen onze onderhandelaar was iedereen aan het schreeuwen. Maar het leverde ons een ouwe 504 break op die ons tegen een redelijke prijs het laatste stukje naar Lac Rose bracht.

Daar aangekomen was er een meneer met een fluitje dat ons met de nodige misbaar richting toeristische kraampjes aan het dirigeren was, terwijl een ander vond dat we door een poort moesten. Eigenwijs liepen we een kant op waar niemand ons heen wilde hebben, niet dat het wat uitmaakte want ook hier kwamen we tussen de kraampjes met aandringende verkopers terecht. Rond het meer scheuren met een quad kon alleen onder begeleiding en tegen een forse vergoeding, neerstrijken op een terrasje kon ook dus daar hebben we een paar slappe frietjes met mosterd (!?) gegeten.

De terugreis was vergelijkbaar met de heenreis, net zoveel gedoe, net zoveel om naar te kijken in het voorbijtrekkende landschap en ook weer dikke file in Dakar. We zijn uitgestapt en maar gaan lopen, dat schoot tenminste op.

Tijd om te vertrekken. Inmiddels waren de twee taxi's voorgereden en na het inladen van de bagage konden we op pad. Dat leverde nog enige onrust op, maar het bleek dat er gewoon twee routes naar de luchthaven waren waarvan we nu de andere namen. We reden langs een pretpark en een woonwijk van de 'happy few', terwijl de chauffeur Robin uitleg gaf over de Marabouts. Aangekomen bij de luchthaven moesten we weer in het gedrang onze paspoorten en vliegtickets produceren om binnen te mogen. Er stond weer een enorme rij bij de TACV, gelukkig moesten we nu bij Iberia zijn waar we vlot en professioneel werden geholpen.

Het wachten op het boarden werd door Matthias veraangenaamd met zijn acrobatische toeren in een daar rondslingerende rolstoel. Roken was nergens toegestaan, maar de verslaafde FOMmetjes mochten stiekum roken achter de muur voor de WC. Grote rookwolken stegen er bovenuit.


Onze reis van dag tot dag:

0|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|19|20|21|22|23|24|25|26|27|28|29|30|31|32|33|34|35|36|37|38|39|40|41|42|43|44|45

Amsterdam-Dakar 2005 Webring (volgende) (vorige) (willekeurig) (alle sites) (toevoegen)
Sponsorlogo BentleySponsorlogo eFocus (3K)Sponsorlogo Kader BV (3K)Sponsorlogo Bouw en InfraSponsorlogo Bouwfonds FortisSponsorlogo Redesigners Sponsorlogo Profile TyrecenterSponsorlogo Unimecs

© Robin Bongers en Alexandra de Kock - team #1426 - aan de informatie op deze site kunnen geen rechten worden ontleend The Elephant: Dreamworks The Buffalo: Tha Car The Big Five The Lion: FOMautosport The Leopard: TeamKadettilac The Rhinoceros: LastMileSolutions