Big5 Sponsorlogo Oranjewoud
Sorry, this page is not available in EnglishSitemapLinks en Contact Home> Route> Vorige | Dag 36 | Volgende
20051231_2870t 20051231_2876t 20051231_2883t 20051231_2884t 20051231_2885t 20051231_2886t 20051231_2888t 20051231_2892t
Dag 36 za 31 december 2005

Route
Ribeira Grande - Porto Nuovo - Mindelo

Quote van de dag


Verhaal
Om 8 uur werden we aan het ontbijt verwacht, waar we ons te goed deden aan fruit, brood en zo nog wat lekkere dingen. Bij ons aan tafel zat een Zwitserse, die alleen reisde en heel wat meer tijd had dan wij om over dit mooie eiland te wandelen.

Daarna gingen we weer op pad, we liepen eerst door het stadje naar de uitvalsweg waar verschillende Aluguers en busjes al klaar stonden. Wederom kregen we het bekende verhaal, we konden alleen met een dure charter op pad. Vrolijk wandelden we verder, gewoon de weg af die met een haarspeldbocht hoog over de stad verder ging, met mooie uitzichten over de zee. De chauffeurs probeerden het nog een paar keer, maar we verdwenen uit zicht. Onderweg kwam er nog een andere langsgereden, waarin al passagiers zaten. Niettemin probeerde hij ons een stevige prijs te rekenen, de charterprijs. Vrolijk liepen we weer verder, en vrolijk liepen we zo best nog wel een eind. Op zich erg leuk, het uitzicht was spectaculair, maar we voelden onze spieren en knieŽn nog best. Het zou toch vervelend zijn als we vrolijk door moesten lopen tot Porto Nuovo, er kwamen steeds minder auto's langs en zo zouden we nooit op tijd aankomen!

We besloten de volgende bus te nemen, hij vroeg 200 tot aan het punt waar we er weer uit wilden (het hoogste punt in de weg, halverwege het eiland, om daar nog wat rond te wandelen). Ik concludeerde dat dat 100+100 was voor ons tweeŽn, mokkend ging hij accoord. Zo veranderde de geschatte aankomsttijd op de GPS van half acht in kwart voor drie, toch niet verkeerd om de ferry nog te halen. Die GPS kwam nog van pas, toen bleek dat de plek waar de chauffeur ons wilde afzetten nog niet de goede was. We wilden er uit op het hoogste punt van de weg, en dan nog een klein stukje lopen naar een uitzichtpunt. Dat punt bleek de radarinstallatie te zijn die we de dag ervoor zagen vanuit de Cova. De wandeling erheen was een prettige onderbreking van de busrit, door een naaldwoud op steile hellingen.
20051231_2898t 20051231_2906t 20051231_2928t 20051231_2944t 20051231_2949t

Eenmaal terug op de weg stopte er al gauw weer een busje, dat ons voor 100 elk wel mee wilde nemen. In de bus zaten de twee wandelaars die we de dag ervoor ontmoetten op de Pico dīAnton. Weer beneden dronken we nog wat met hen terwijl de ferry weer aanmeerde. De reis terug naar Sao Vicente was een heel stuk minder wild, gelukkig.

Met onze nieuwe vrienden hebben we afgesproken in cafť Lisboa om samen het oudejaar te gaan vieren. Wij hebben nog wat boodschappen gedaan en veel te lang geluierd in onze luxe hotelkamer. Toen we aankwamen bij de bar wilden ze eigenlijk al gaan sluiten, we mochten nog een keertje bestellen maar Lorenzo en Mailies, die even later binnenkwamen kregen niks. Het restaurant bleek uiteindelijk wel geopend (dat was vandaag nog maar de vraag) maar let op, slechts tot half elf! Daarna was het feest-tijd.

Het restaurant bleek wat meer "upmarket" dan we tot dan toe gewend waren, maar wel erg lekker, met een mooie aankleding en fijne muziek van twee gitaristen en een vioolspeler die kon spelen alsof hij met zīn tweeŽn was. De zanger echter die op een gegeven moment mee ging doen wilde ook zingen voor twee, hij zong uit volle borst en maakte het ons lastig elkaar nog te verstaan. Intussen probeerden we geregeld om "thuis" te bellen waar het inmiddels al nieuwjaar was geworden, dat viel nog niet mee en intussen werden we intensief lastig gevallen door de bedelaars buiten. Normaal is dat op KaapverdiŽ niet zoīn probleem, maar oudejaarsavond lijkt wel een beetje bedelavond te zijn.

Na het eten hebben we nog wat gedronken bij Algarve, waar we nog wat moesten pleiten om naar binnen te worden gelaten. De deur was dicht en op slot, waarschijnlijk ook tegen de bedelaars.

Tegen elf uur struinden we richting de zee, waar inmiddels grote aantallen locals naar toe stroomden. De sfeer was uitgelaten, er liepen groepjes mensen dansend langs, vaak rond een van hen met een trommel. Anderen reden toeterend langs en door de menigte met hun autoīs en motorfietsen. Er vlogen vuurpijlen en af en toe was er een oorverdovende knal van een in Nederland waarschijnlijk zwaar illegale strijker. Een vrachtwagen met een laadbak vol dansende mensen reed vrolijk in de maat toeterend langs.

De spanning groeide naarmate 12 uur naderde, tot sommigen het niet meer hielden en het water inrenden. Er was geen klok, geen aftellen, Nieuwjaar begon hier ongeveer op het moment dat het getoeter van de auto's aan bleef houden en werd aangevuld met dat van de schepen en boten in de baai. Steeds meer mensen renden de zee in, waar uitzinnig met water werd gegooid en gezongen. Van een gebouw werd het nodige siervuurwerk afgeschoten, niet zo veel als je in Nederland zou zien, hier was het spektakel vooral afkomstig van de mensen.


Onze reis van dag tot dag:

0|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|19|20|21|22|23|24|25|26|27|28|29|30|31|32|33|34|35|36|37|38|39|40|41|42|43|44|45

Amsterdam-Dakar 2005 Webring (volgende) (vorige) (willekeurig) (alle sites) (toevoegen)
Sponsorlogo BentleySponsorlogo eFocus (3K)Sponsorlogo Kader BV (3K)Sponsorlogo Bouw en InfraSponsorlogo Bouwfonds FortisSponsorlogo Redesigners Sponsorlogo Profile TyrecenterSponsorlogo Unimecs

© Robin Bongers en Alexandra de Kock - team #1426 - aan de informatie op deze site kunnen geen rechten worden ontleend The Elephant: Dreamworks The Buffalo: Tha Car The Big Five The Lion: FOMautosport The Leopard: TeamKadettilac The Rhinoceros: LastMileSolutions