Big5 Sponsorlogo Oranjewoud
Sorry, this page is not available in EnglishSitemapLinks en Contact Home> Route> Vorige | Dag 14 | Volgende
20051209_1162t 20051209_1163t 20051209_1165t 20051209_1166t 20051209_1172t 20051209_1190t 20051209_1192t 20051209_1198t
Dag 14 vr. 9 december 2005

Route
Kamp 2 - Kamp 3 (Sahara)

Quotes van de dag
D'r staan hier een paar Duitsers achter ons!

Verhaal
We zijn vroeg opgestaan voor de zonsopgang. Een zandheuvel opgeklommen en met z'n allen op een rijtje gezeten, in afwachting van alweer zo'n veelbesproken zonsopgang in de desert. Het bleek een beetje mee te vallen door de bewolking, uiteindelijk hebben we alles maar in de wagens gesmeten en zijn we achter onze eigen lichtbundels aan gaan rijden.

Onderweg troffen we veel mulle stukken waarin met name de Terra vaak vastliep. Door al dat geweld raakte de versnellingsstang van de Terra los, hetgeen werd gerepareerd door een geërgerde Sven die, liggend op een kleed tussen de mieren "dat kan me niet schelen" het met tierips weer aan elkaar heeft geklust. Ook een motorsteun van de Terra bleek los te zitten maar dat leverde geen cruciaal probleem op, anders dan dat de versnellingspook het verschil tussen volgas en gas los aangaf door een decimeter te verschuiven. Naast de Midlife Chrysler werd nu ook de Terra werd ge-enterd door een vreemde chauffeur, Sven was de aanhoudende vastlopers beu en geloofde niet dat het alleen maar aan de Terra lag.
20051209_1201t 20051209_1203t 20051209_1209t 20051209_1210t 20051209_1212t 20051209_1216t
20051209_1217t 20051209_1218t
20051209_1219t 20051209_1222t
20051209_1226t 20051209_1229t


De stukken met los zand werden afgewisseld door vaste plekken van zand en grind, die door beide Diesels werden benut voor een extra rondje omdat bleek dat ze bij een hoger tempo gemakkelijker door de mulle plekken konden stormen. Door steeds wat afstand te nemen van de anderen ging dit steeds beter. Na een bijzonder lastig stuk dat door de Kadettilac koninklijk werd overwonnen (wel even wachten op de anderen die koninklijk vastliepen) kwamen we op een vreemd grijswit rotsachtig stuk uit, dat werd gevolgd door een flauwe helling vol vreselijke mulle ellende. Alle 4x2's liepen hopeloos vast, toen op gegeven moment de Chrysler met Rob aan het stuur met extreem geweld er door roste. Van alles donderde van het imperiaal af, maar Rob merkte dat niet eens. Als met een rode waas voor zijn ogen denderde hij door het zand, terwijl wij met open mond toekeken (daardoor merkten we de stofwolk die hij achterliet ook wat beter). Pas bovenop de heuvel kwam de Midlife Chrysler tot stilstand.
20051209_1230t 20051209_1231t 20051209_1232t 20051209_1245t 20051209_1249t 20051209_1250t
20051209_1254t 20051209_1261t
20051209_1262t 20051209_1263t
20051209_1266t 20051209_1269t
20051209_1270t 20051209_1274t
20051209_1275t 20051209_1275t



De andere wagens werden gesleept door de Niva, de Chrysler was met deze brute actie de functie van de koppeling kwijtgeraakt. Grote problemen dus, gelukkig kwam een stel Duitsers langs die we op de camping al zagen, met een enorme Landcruiser met aanhanger, die uiteindelijk aanbood ons naar Nouakchott te slepen. Samen met Der Wolfgang und Der Sacha werden we toen Big Five and one Very Big Six.

Uiteindelijk kwamen we uit op een enorm breed strand, waar we goed konden doorrijden en waar we af en toe een enorme kudde kamelen tegenkwamen. Plotseling besloten de Duitsers, die voorop reden, alsnog een poging te wagen om een stuk af te snijden door binnenlands te rijden. Ze reden, met de Chrysler op sleeptouw, een piste op die tussen de duinen omhoog liep. De anderen volgden en liepen na een paar honderd meter allemaal vast op de Niva na. De gids begon direct stampij te maken over parkwachters, landmijnen, bandieten en andere gevaren. Getuige de vele sporen die over deze piste liepen waren er genoeg bereid om deze gevaren te trotseren, maar die waren niet, zoals wij, in de eerste paar honderd meter vastgelopen. Uiteindelijk zijn we toch maar gekeerd, de route over het strand was dan wel wat langer maar beter te berijden dus sneller.
20051209_1282t 20051209_1285t 20051209_1289t 20051209_1293t 20051209_1297t 20051209_1298t
20051209_1302t 20051209_1304t
20051209_1306t 20051209_1309t
20051209_1312t 20051209_1313t



Aan het einde van het park passeerden we een checkpoint waar we van de gids naar binnen moesten. Daar incasseerde een botte ambtenaar 10 euro pp, hij vond dat we op de camping van het armoedige dorp wat verderop moesten gaan staan en daarvoor aan die mevrouw (die er ook maar toevallig leek te staan) moesten betalen. Intussen werden we intensief belaagd door kinderen. Donne moi un cadeau, je veux un cadeau. Niet leuk. We probeerden er zo snel mogelijk van af te zijn en weg te rijden zonder de kinderen, die aan de auto's probeerden te hangen, aan te rijden.

Als er iets was dat we pertinent niet wilden dan was het wel kamperen in, of in de buurt van, het dorp. De druk van de bedelende kinderen was simpelweg te groot. Onze gids dirigeerde ons echter braaf tóch naar het dorp, dat had ome gendarme immers gezegd. Tijd om eventuele input van de gids te gaan negeren, we besloten het dorp te passeren en zelf een kampplek te zoeken. Langs de kust rijdend kwamen we uit op een doodlopende punt omgeven door duinen, verder geen spoor of piste te bekennen. Onze gids natuurlijk triomfantelijk, we moesten immers naar hem luisteren. Hij dirigeerde ons de andere kant op, het dorp in, en rechtstreeks richting een andere gendarme die daar stond te wachten. Dat kostte ons opnieuw tijd, toen we weer verder konden hebben we de gids duidelijk gemaakt dat hij ons als de sodemieter de begaanbare piste op moest sturen, weg van het dorp. De man besloot te voet vooruit te gaan, hij beklom een zandduin en al gauw werd het duidelijk dat hij werkelijk geen flauw benul had waar we heen konden.

Intussen viel de nacht in dus zijn we maar parallel aan de kust, over een steeds slechtere piste, zo ver mogelijk uit het dorp gereden. Toen geen van de wagens nog verder kwam zijn we gestopt en hebben we ons kamp opgeslagen. We ontdekten dat op onze kampplaats de nodige beenderen rondslingerden, voor alle zekerheid hebben we maar aangenomen dat het menselijke botten waren. Robin is nog met der Wolfgang in de Landcruiser op zoek gegaan naar een geschikt spoor om op het strand te komen. Het werd echter snel donker, dus het leek er op dat we de volgende ochtend rechtsomkeert moesten maken en dichter bij het dorp een doorsteek naar het strand te zoeken. Die avond is er lekker gekookt door de mannen van FOM, die daarmee hebben geprobeerd hun zwaar overbeladen FOMbus van wat proviand te ontdoen. Het is nog gezellig geworden, hoewel we allemaal volledig gesloopt waren na deze zware dag.


Onze reis van dag tot dag:

0|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|19|20|21|22|23|24|25|26|27|28|29|30|31|32|33|34|35|36|37|38|39|40|41|42|43|44|45

Amsterdam-Dakar 2005 Webring (volgende) (vorige) (willekeurig) (alle sites) (toevoegen)
Sponsorlogo BentleySponsorlogo eFocus (3K)Sponsorlogo Kader BV (3K)Sponsorlogo Bouw en InfraSponsorlogo Bouwfonds FortisSponsorlogo Redesigners Sponsorlogo Profile TyrecenterSponsorlogo Unimecs

© Robin Bongers en Alexandra de Kock - team #1426 - aan de informatie op deze site kunnen geen rechten worden ontleend The Elephant: Dreamworks The Buffalo: Tha Car The Big Five The Lion: FOMautosport The Leopard: TeamKadettilac The Rhinoceros: LastMileSolutions